Φιλολογισμοι

Όμοιοι αλλά διαφορετικοί

Όλοι εμείς που κατοικούμε πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη αποκαλούμαστε άνθρωποι. Γεννιόμαστε σε κάποια τυχαία χρονική στιγμή και απολαμβάνουμε ό,τι μας χαρίστηκε και είναι κοινό για όλους μας, τη ζωή. Επιπλέον διαγράφουμε μια πορεία μέχρι να οδηγηθούμε στην προκαθορισμένη και επίσης κοινή για όλους μοίρα, την έξοδο από αυτή τη ζωή. Παράλληλα, κατά την παραμονή μας σε αυτό τον υπέροχο κόσμο, μοιραζόμαστε κοινούς θησαυρούς, όπως είναι ο ήλιος, το φεγγάρι, το νερό, ο αέρας και χιλιάδες άλλα πράγματα, περισσότερο ή λιγότερο σημαντικά για την επιβίωσή μας, ή για την καλύτερη διαβίωσή μας.

Ωστόσο, πέρα από τα κοινά στοιχεία, βασικό χαρακτηριστικό κάθε ανθρώπου είναι η μοναδικότητά του. Κάθε ένας που πάτησε στο παρελθόν το πόδι του στη γη ή ζει αυτή τη στιγμή ή θα παρουσιαστεί στο μέλλον ήταν, είναι ή θα είναι μια ξεχωριστή και μοναδική ύπαρξη που όμοιά της δεν υπήρξε και ούτε θα υπάρξει ξανά. Αυτή η μοναδικότητα πρακτικά αποδεικνύεται από τα δακτυλικά αποτυπώματα (που είναι τελείως διαφορετικά για τον καθένα), ενώ ουσιαστικά φαίνεται από τη δόμηση της προσωπικότητας του κάθε πλάσματος, που είναι ιδιαίτερη και πλήρως προσαρμοσμένη σε αυτό. Και πάνω σε αυτή τη μοναδικότητα έρχεται η ψυχολογία να στηριχτεί και να τονίσει τη σημασία μιας βασικής ψυχολογικής λειτουργίας, της αγάπης προς τον εαυτό μας, που αποκαλείται και αυτοεκτίμηση.

Η αυτοεκτίμηση, λοιπόν, είναι θεμελιώδης λίθος για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και στηρίζει τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό, αλλά και με τους άλλους. Ανάλογα με τα επίπεδά της ο καθένας διαπλάθει το χαρακτήρα του και καθορίζει την ποιότητα της ζωής του. Αυτό που – κατά τη γνώμη μου – οφείλουμε να έχουμε κατά νου είναι ότι έχει μεγάλη σημασία να αγαπάμε τον εαυτό μας για αυτό που είναι. Καθένας γεννιέται με ορισμένα χαρακτηριστικά, ταλέντα και σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. Η ζωή λοιπόν εξαρχής του δίνει συγκεκριμένα «χαρτιά» για να παίξει στο παιχνίδι της. Το πώς θα παίξει κανείς με αυτά τα «χαρτιά» τού εξασφαλίζει καλύτερη ή χειρότερη ποιότητα ζωής. Τονίζω ότι η ποιότητα εξαρτάται όχι από τα «χαρτιά» αυτά καθαυτά, αλλά από τον τρόπο χειρισμού τους.

Επομένως, τη ζωή μας εμείς την καθορίζουμε με τις επιλογές μας σε κάθε περίπτωση. Τα συμβάντα στη ζωή μας μπορεί να μην είμαστε σε θέση να τα προβλέψουμε όλα. Το πώς όμως θα ανταποκριθούμε σε αυτά είναι απόλυτα στο χέρι μας. Ανάλογα με το πόσο εκτιμάμε τον εαυτό μας θα αντιμετωπίζουμε καταστάσεις παρηγορώντας τον, βοηθώντας τον και προτρέποντάς τον να προσπαθεί ή αντίθετα κατηγορώντας τον, απορρίπτοντάς τον, ακόμα και καταστρέφοντάς τον.

Δε χρειάζεται να βλέπουμε τι κάνουν οι άλλοι και να προσπαθούμε να τους αντιγράψουμε. Θα είμαστε πάντα η δεύτερη καλύτερη εκδοχή κάποιου άλλου, αλλά η μοναδική καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Αντί, λοιπόν, να κατηγορούμε τη ζωή, την κοινωνία ή τους άλλους για αυτά που μας συμβαίνουν, ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας για αυτό που είμαστε και ας βρούμε τρόπους ο καθένας για να βελτιώσει τη ζωή του με βάση τα δεδομένα που έχει. Έτσι θα γίνουμε πραγματικά ευτυχισμένοι.

Κυριακή Μ. Βασάλου,   φιλόλογος